bugünlerde hiçbir şey tesadüf değil. aslında hiç öyle olmadı. klasik geyiktir ya.. karşındakini aptal yerine koyma. cümle içinde kullanayım da daha net olsun. "ben dün saat iki buçukta karşımdakini aptal yerine koydum,belki ben koymadım o zaten aptaldı ama yine de insanın içi sızlıyor" gerçekleri öğrenme isteği, büyük bir hırsmetre yaratıyor insanın derinlerinde bir yerlerde. bir zman o ibreyi alıp eliyle sona dayamaya kalkıyor insan,sonra aynen geriye yattığını görünce, bu işin el yordamıyla değil de hırs yordamıyla olacağını düşünüyor.çalışmalarına başlıyor. gerçekleri öğrenmek kolay değil azizim. zor oluyor sıkılıyor, bunalıyor insan, gecelerini gündüzlerine katıyor belki. sonunda gerçeklerin tam önüne gelmişken iğreniyor,geri çevirse de başını olmuyor.. geriye gitmek istiyor.. ama bakıyorki hırsmetrenin civası çoktan yere çivlemiş ayakları.
insan üzülmesin gerçekler önünde. gerçekler kendini bişe sanmasın. aptallar gerçeklerine sahip çıksın.
olmaz mı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder