daha ne kadar süre böyle devam eder bilmiyorum ama... son söylenecek sözü en baş söyleyemeyi seviyorum.
böylece daha dürüst olduğumu düşünüyorum.
ayrıca insanların beni çok iyi tanıdıklarını düşünmelerini istemiyorum. bu onlara istemsiz bi gurur veriyor diye düşünüyorum. kendimi önemsediğimden deil, kendilerini önemsediklerini düşündüğümden..
insanların beni özetlemelerini de sevmiyorum.
yorumlamalarını da...
beni dinlemelerini de istemiyorum. onlardan beklediğim. bu yazıyı okuduğunu bildiğim her bir kişi için tek tek geçerlidir. onlardan beklediğim. onlardan beklediğim. çok net bir şey.
hiç bir şey.
bu yazı azarlamaların arkasına sığınan bir yazı olmayacak elbette.
insanlara insanlar diyen insanlardan nefret ediyorken ben bütün bunları yazarak kendimle çeliştiğim için kusura bakmak istemiorum:)
insanlar gerçekten de çok şey biliyorum zannediyorlar. hiç kimsenin bildiği hiçbir şey yok.
samimiyetle yaptığım belki de tek şey gizlemek.
bir şey bilmelerine gerek yok.
hadlerini bilmeleri kendileri için ve şimdilik yeter.
1 yorum:
bütün postların arasında en cok bunu begendim. o kadar cok içimden geçen ki.. o kadar çok hissettim ki seni.. o kadar cok anladım ki.. sen beni sevmesen de seviyorum ben seni... cidden.. alay degil. dalga hic degil. gercek.. mervee...
seni seviyorum.. o hani kalubela denen yerde ruhumuz cok samimi olamadı diye mi dünyada uzağız senle??:( üzülüyorum.. ama uzakta seni cok iyi anlayan biri var unutma tamam mı?? sürekli okuyucunum.. üzülme sakın sen.. kırılma da
Yorum Gönder